4 hours ago
Adım Zaur, 31 yaş, sürücü. Düzü, peşəmi deməyi xoşlamıram, çünki “sürücü” deyəndə hamı taksiçi düşünür. Yox, mən yük maşını sürürəm. Azərbaycanın dağlarından, düzənlərindən yük daşıyıram. Gecə-gündüz yolda oluruq. Həyatımın yarısı maşında keçir. İkinci yarısı isə sənədlərin arasında – yük qaimələri, gömrük bəyannamələri, pasport, sürücülük vəsiqəsi. Sənədsiz heç yox. O üzdən də sənədlərim həmişə göz bəbəyim kimi yanımdadır. Amma keçən ilin payızında, Gəncədən Bakıya yük daşıyarkən, bir xəta etdim – yolda çörək almaq üçün maşından düşdüm, yanımda pasportum və digər sənədlərin olduğu qovluq var idi. Onu maşında unutdum. Qayıdanda gördüm ki, pəncərə açıq qalıb, qovluq yoxdur. O saat qanım dondu. Yox, o qovluqda nə var idi? Pasport, sürücülük vəsiqəsi, təhlükəsizlik kartı, bir də əsas odur ki, şirkətin mənə etibar etdiyi bəzi sənədlər. Onları itirmək iki ay işdən qalmaq demək idi. Maşını kənara çəkdim, tüstülədim. Nə edim bilmirdim.
Yol polisinə getdim, dedilər, “itki haqqında ərizə yaz, vaxt aparacaq”. Şirkətimə zəng etdim, direktor qışqırdı, dedi, “sən işləyə bilməyəcəksən ta ki sənədləri bərpa edənə kimi”. İki ay. İki ay mənim üçün ölüm demək idi, çünki maaş yox, yük yox, həyat yox. Evdə arvad-uşaq var idi. Nə edim? Ağlamaq olmaz, kişiyəm. Oturdum düşündüm. O gecə maşının kabinəsində qaldım, yola baxdım. Telefonumu əlimə aldım, dostum Elçini aradan qaldırdım. Dedi, “nə var?” Mən danışdım. O dedi, “Zaur, mən sənə bir şey deyim, amma gülmə. Mən son bir aydır online kazinoda oynayıram, 800 manat qazanmışam”. Mən susdum. O dedi, “eşidirsən?” Dedim, “eşidirəm”. O dedi, “sən də dene, bacarırsan”. Mən dedim, “nə bacarığım? Mən maşın sürürəm”. O dedi, “bacarıq lazım deyil, qayda lazımdır”. Mən söz verdim ki, sınayacağam.
Həmin gecə sayta girdim. Adını çox eşitmişdim. Qeydiyyatdan keçdim, amma bir problem var idi – mostbet verification keçmək üçün pasport lazım idi. Mənim pasportum itmişdi. Gülməli deyilmi? Pul qazanmaq üçün sənəd lazımdır, amma mən sənədlərimi itirmişəm. Nə edim? Başqa bir sayt axtardım, amma orada da eyni problem. Axırda yadıma düşdü ki, evdə pasportun surəti var idi. Arvadıma zəng etdim, dedi “bəli, var”. Həmin gecə surəti göndərdi. Mostbet verification prosesi uzun çəkdi, 3 gün gözləməli oldum. O 3 gün ərzində mən maşının içində oturub, yola baxıb, özümü günahlandırırdım. “Niyə pasportu yanıma almadım? Niyə maşını açıq qoydum?” Hər gün bir az daha çılğınlaşırdım. Amma üçüncü gün axşam bildiriş gəldi – “Hesabınız təsdiqləndi”. Nəfəsim rahatladı.
İlk pul yatırmağımda cibimdə 50 manat vardı. Onun 20-ni oynamaq, 30-nu evə göndərmək qərarına gəldim. 20 manat yatırdım. O vaxta kimi heç bir kazino oyununu bilmirdim. Dostum Elçin mənə “aviator” oynamağı məsləhət gördü. Oyun çox sadə idi: təyyarə uçur, əmsal artır, sən dayanırsan. Dayanmasan, təyyarə uçub gedir, pulunu itirirsən. İlk gün 20 manatı 45 manat etdim. Çıxartdım 25, qalan 20 ilə oynadım, o da 10-a düşdü. Dayandım. İlk gün qazancım 15 manat. Çox deyil, amma mənim üçün bir işıq idi. Çünki bilirdim ki, pasportsuz qalıb işsiz qalan adam üçün hər manat dəyərlidir.
Həmin gecə yatmadım. Sabahı yenə oynadım. Hər gün 20 manat qoyur, qazandığım pulun yarısını çıxarır, yarısı ilə davam edirdim. Birinci həftə cəmi 180 manat qazandım. İkinci həftə 220 manat. Artıq 400 manatım vardı. Bu pul mənə kifayət edirdi ki, bir ay ailəmi dolandırım. Amma sənədləri bərpa etmək üçün daha çox lazım idi. Pasport bərpası 150 manat, sürücülük vəsiqəsi 100 manat, digər sənədlər 200 manat. Cəmi 450 manat. Deməli, mən artıq sənədlərimi bərpa edə biləcək qədər qazanmışdım. Amma dayanmadım. Çünki artıq hiss edirdim ki, bu oyunları başa düşürəm. Aviator mənim üçün darıxdırıcı oldu, keçdim slotlara. Xüsusən “Sweet Bonanza” adlı oyunda çox oynadım. Orada sadəcə fırladırsan, şirniyyatlar düşür, qazanc artır. Mən bu oyunda 3-cü həftənin cümə axşamı günü 200 manat qazandım bir saatda.
O an necə sevindiyimi təsvir edə bilmərəm. Maşının içində tək oturub qışqırdım. Yoldan keçən maşınlar siqnal çalırdı. Nəfəsim kəsildi. Dərhal 200 manatın 150-ni çıxartdım, 50 ilə oynamağa davam etdim. O 50-ni də 120 etdim, çıxartdım daha 70. Qısası, o gün mən 270 manat qazanmışdım. Cəmi qazancım 670 manata çatmışdı. Sənədlərin bərpası üçün lazım olan puldan artıq idi. Və mən o an qərar verdim – sabah sənədləri bərpa etməyə gedirəm.
Həmin gecə yatmazdan əvvəl düşündüm: mən pasportumu itirməklə nə qazandım? Mən özümü kəşf etdim. Öyrəndim ki, tək maşın sürməklə həyat davam etmir. Barmaqlarımla da pul qazana bilərəm. Amma ən əsası, qaydaları öyrəndim. Mənim üçün ən vacib qayda: heç vaxt itirdiyinin dalınca getmə. İtirdinmi – dayan. Qazandınmı – çıxart. Bu qayda məni bütün uduzmalardan qorudu. Mənim bir neçə dəfə 50-60 manat itirdiyim günlər oldu, amma o günlərdə dayanmasaydım, daha çox itirərdim. Dayanmağı bacardım. Çünki bilirdim ki, sabah da oynaya bilərəm. Sabah da şans var. Tələsməyə ehtiyac yoxdur.
Sənədləri bərpa etmək üçün bir həftə vaxt sərf etdim. Pasport şöbəsinə getdim, ərizə yazdım, şəkil çəkdirdim, pul ödədim. Sürücülük vəsiqəsi üçün də eyni. Bütün xərclər 500 manata başa gəldi (az da qalıb). Qalan 170 manat isə cibimdə qaldı. O pulu evə apardım, arvadım Nərminə verdim, dedim “bununla uşaqlara paltar al”. O baxdı pulun üstünə, sonra mənə baxdı. Dedi, “Zaur, bu pulu hardan tapdın?” Mən danışdım. O əvvəl inanmadı, sonra inandı. Dedi, “Allah qorusun, yenə oynama”. Mən dedim, “oynayacağam, amma qaydalarımla”. O dedi, “qoy mən də səninlə oynayım”. Mən güldüm, dedim “olmaz, sən daha həyəcanlısan”. O da güldü.
Həmin gündən sonra mən yenə işə başladım. Sənədlərim hazır idi, maşınım hazır idi, yüklər gəldi. Amma axşamlar evdə, yorğun olanda, telefonu açıb bir az oynayıram. Həftədə 2-3 dəfə. Çox deyil. Qazandığım pulun bir hissəsini ailəmə xərcləyirəm, bir hissəsini yığıram. İndiyə kimi 800 manat da yığmışam. O pula yayda istirahətə gedəcəyik, uşaqları dənizə aparacam. Xəyalım budur. Və bu xəyal gerçəkləşməyə çox yaxındır.
Pasportumu itirdiyim üçün özümə çox qəzəbli idim. Amma indi düşünürəm ki, bəlkə də bu itki mənə bir dərs idi. Bəlkə də Allah mənə “dur, başqa işlər də var” demək istəyirdi. Mən də durdum. Və o başqa işlərdən pul qazandım. İndi sənədlərim yanımdadır, amma qorxmuram, çünki bilirəm ki, itirsəm də, qazana bilərəm. Bu inam mənimlədir. Hər maşın sürəndə, hər yük daşıyanda, hər yolda olanda. Bir dəfə iş yoldaşım Əkbər mənə dedi ki, “Zaur, sən bəxtlisən”. Mən dedim, “yox, mən qaydalıyam”. O başa düşmədi. Başa düşməsinə də ehtiyac yoxdur. Əsas odur ki, mən başa düşürəm. Və siz də başa düşə bilərsiniz.
Mənim məsləhətim? Sənəd itirməyin, əvvəlcə mostbet verification keçin. Sonra qaydalar yazın. Sonra oynayın. Amma oynamazdan əvvəl, özünüzdən soruşun: “mən itirəndə dayana bilərəmmi?” Cavab “hə” deyilsə, girməyin. Mən dayana bilirəm. Ona görə də mən bu gün buradayam. Buradayam və pulum var. Çox deyil, amma yetər. Və bu yetərlilik məni xoşbəxt edir. Kim deyir ki, qumar oynayan xoşbəxt olmaz? Olar. Sadəcə qaydaları bilməlidir. Mən bilirəm. Siz də bilin. Yoxsa pasport itirmək az gəlib, bir də pul itirmək olar. Mən itirmədim. Və itirmək niyyətində deyiləm. Çünki hər qazandığım pul, mənim üçün bir qələbədir. O qələbəni heç kim ələmdən ala bilməz. Nə pasport itkisi, nə sürücülük vəsiqəsi, nə də başqa bir şey. Mən qalib gəldim. Və bu gün də qalib gəlirəm. Yoldaşlarım məndən soruşanda ki, “Zaur, nə içmisən belə sevincli?”, mən deyirəm: “həyatı içmişəm”. Onlar gülür. Mən də gülürəm. Amma gülüşümün altında bir həqiqət var: mən pasportumu itirib özümü tapdım. Və bu tapıntı puldan daha dəyərlidir. Bunu da bilin. Yolda qalın, amma heç vaxt itməyin. Sağ olun.
Yol polisinə getdim, dedilər, “itki haqqında ərizə yaz, vaxt aparacaq”. Şirkətimə zəng etdim, direktor qışqırdı, dedi, “sən işləyə bilməyəcəksən ta ki sənədləri bərpa edənə kimi”. İki ay. İki ay mənim üçün ölüm demək idi, çünki maaş yox, yük yox, həyat yox. Evdə arvad-uşaq var idi. Nə edim? Ağlamaq olmaz, kişiyəm. Oturdum düşündüm. O gecə maşının kabinəsində qaldım, yola baxdım. Telefonumu əlimə aldım, dostum Elçini aradan qaldırdım. Dedi, “nə var?” Mən danışdım. O dedi, “Zaur, mən sənə bir şey deyim, amma gülmə. Mən son bir aydır online kazinoda oynayıram, 800 manat qazanmışam”. Mən susdum. O dedi, “eşidirsən?” Dedim, “eşidirəm”. O dedi, “sən də dene, bacarırsan”. Mən dedim, “nə bacarığım? Mən maşın sürürəm”. O dedi, “bacarıq lazım deyil, qayda lazımdır”. Mən söz verdim ki, sınayacağam.
Həmin gecə sayta girdim. Adını çox eşitmişdim. Qeydiyyatdan keçdim, amma bir problem var idi – mostbet verification keçmək üçün pasport lazım idi. Mənim pasportum itmişdi. Gülməli deyilmi? Pul qazanmaq üçün sənəd lazımdır, amma mən sənədlərimi itirmişəm. Nə edim? Başqa bir sayt axtardım, amma orada da eyni problem. Axırda yadıma düşdü ki, evdə pasportun surəti var idi. Arvadıma zəng etdim, dedi “bəli, var”. Həmin gecə surəti göndərdi. Mostbet verification prosesi uzun çəkdi, 3 gün gözləməli oldum. O 3 gün ərzində mən maşının içində oturub, yola baxıb, özümü günahlandırırdım. “Niyə pasportu yanıma almadım? Niyə maşını açıq qoydum?” Hər gün bir az daha çılğınlaşırdım. Amma üçüncü gün axşam bildiriş gəldi – “Hesabınız təsdiqləndi”. Nəfəsim rahatladı.
İlk pul yatırmağımda cibimdə 50 manat vardı. Onun 20-ni oynamaq, 30-nu evə göndərmək qərarına gəldim. 20 manat yatırdım. O vaxta kimi heç bir kazino oyununu bilmirdim. Dostum Elçin mənə “aviator” oynamağı məsləhət gördü. Oyun çox sadə idi: təyyarə uçur, əmsal artır, sən dayanırsan. Dayanmasan, təyyarə uçub gedir, pulunu itirirsən. İlk gün 20 manatı 45 manat etdim. Çıxartdım 25, qalan 20 ilə oynadım, o da 10-a düşdü. Dayandım. İlk gün qazancım 15 manat. Çox deyil, amma mənim üçün bir işıq idi. Çünki bilirdim ki, pasportsuz qalıb işsiz qalan adam üçün hər manat dəyərlidir.
Həmin gecə yatmadım. Sabahı yenə oynadım. Hər gün 20 manat qoyur, qazandığım pulun yarısını çıxarır, yarısı ilə davam edirdim. Birinci həftə cəmi 180 manat qazandım. İkinci həftə 220 manat. Artıq 400 manatım vardı. Bu pul mənə kifayət edirdi ki, bir ay ailəmi dolandırım. Amma sənədləri bərpa etmək üçün daha çox lazım idi. Pasport bərpası 150 manat, sürücülük vəsiqəsi 100 manat, digər sənədlər 200 manat. Cəmi 450 manat. Deməli, mən artıq sənədlərimi bərpa edə biləcək qədər qazanmışdım. Amma dayanmadım. Çünki artıq hiss edirdim ki, bu oyunları başa düşürəm. Aviator mənim üçün darıxdırıcı oldu, keçdim slotlara. Xüsusən “Sweet Bonanza” adlı oyunda çox oynadım. Orada sadəcə fırladırsan, şirniyyatlar düşür, qazanc artır. Mən bu oyunda 3-cü həftənin cümə axşamı günü 200 manat qazandım bir saatda.
O an necə sevindiyimi təsvir edə bilmərəm. Maşının içində tək oturub qışqırdım. Yoldan keçən maşınlar siqnal çalırdı. Nəfəsim kəsildi. Dərhal 200 manatın 150-ni çıxartdım, 50 ilə oynamağa davam etdim. O 50-ni də 120 etdim, çıxartdım daha 70. Qısası, o gün mən 270 manat qazanmışdım. Cəmi qazancım 670 manata çatmışdı. Sənədlərin bərpası üçün lazım olan puldan artıq idi. Və mən o an qərar verdim – sabah sənədləri bərpa etməyə gedirəm.
Həmin gecə yatmazdan əvvəl düşündüm: mən pasportumu itirməklə nə qazandım? Mən özümü kəşf etdim. Öyrəndim ki, tək maşın sürməklə həyat davam etmir. Barmaqlarımla da pul qazana bilərəm. Amma ən əsası, qaydaları öyrəndim. Mənim üçün ən vacib qayda: heç vaxt itirdiyinin dalınca getmə. İtirdinmi – dayan. Qazandınmı – çıxart. Bu qayda məni bütün uduzmalardan qorudu. Mənim bir neçə dəfə 50-60 manat itirdiyim günlər oldu, amma o günlərdə dayanmasaydım, daha çox itirərdim. Dayanmağı bacardım. Çünki bilirdim ki, sabah da oynaya bilərəm. Sabah da şans var. Tələsməyə ehtiyac yoxdur.
Sənədləri bərpa etmək üçün bir həftə vaxt sərf etdim. Pasport şöbəsinə getdim, ərizə yazdım, şəkil çəkdirdim, pul ödədim. Sürücülük vəsiqəsi üçün də eyni. Bütün xərclər 500 manata başa gəldi (az da qalıb). Qalan 170 manat isə cibimdə qaldı. O pulu evə apardım, arvadım Nərminə verdim, dedim “bununla uşaqlara paltar al”. O baxdı pulun üstünə, sonra mənə baxdı. Dedi, “Zaur, bu pulu hardan tapdın?” Mən danışdım. O əvvəl inanmadı, sonra inandı. Dedi, “Allah qorusun, yenə oynama”. Mən dedim, “oynayacağam, amma qaydalarımla”. O dedi, “qoy mən də səninlə oynayım”. Mən güldüm, dedim “olmaz, sən daha həyəcanlısan”. O da güldü.
Həmin gündən sonra mən yenə işə başladım. Sənədlərim hazır idi, maşınım hazır idi, yüklər gəldi. Amma axşamlar evdə, yorğun olanda, telefonu açıb bir az oynayıram. Həftədə 2-3 dəfə. Çox deyil. Qazandığım pulun bir hissəsini ailəmə xərcləyirəm, bir hissəsini yığıram. İndiyə kimi 800 manat da yığmışam. O pula yayda istirahətə gedəcəyik, uşaqları dənizə aparacam. Xəyalım budur. Və bu xəyal gerçəkləşməyə çox yaxındır.
Pasportumu itirdiyim üçün özümə çox qəzəbli idim. Amma indi düşünürəm ki, bəlkə də bu itki mənə bir dərs idi. Bəlkə də Allah mənə “dur, başqa işlər də var” demək istəyirdi. Mən də durdum. Və o başqa işlərdən pul qazandım. İndi sənədlərim yanımdadır, amma qorxmuram, çünki bilirəm ki, itirsəm də, qazana bilərəm. Bu inam mənimlədir. Hər maşın sürəndə, hər yük daşıyanda, hər yolda olanda. Bir dəfə iş yoldaşım Əkbər mənə dedi ki, “Zaur, sən bəxtlisən”. Mən dedim, “yox, mən qaydalıyam”. O başa düşmədi. Başa düşməsinə də ehtiyac yoxdur. Əsas odur ki, mən başa düşürəm. Və siz də başa düşə bilərsiniz.
Mənim məsləhətim? Sənəd itirməyin, əvvəlcə mostbet verification keçin. Sonra qaydalar yazın. Sonra oynayın. Amma oynamazdan əvvəl, özünüzdən soruşun: “mən itirəndə dayana bilərəmmi?” Cavab “hə” deyilsə, girməyin. Mən dayana bilirəm. Ona görə də mən bu gün buradayam. Buradayam və pulum var. Çox deyil, amma yetər. Və bu yetərlilik məni xoşbəxt edir. Kim deyir ki, qumar oynayan xoşbəxt olmaz? Olar. Sadəcə qaydaları bilməlidir. Mən bilirəm. Siz də bilin. Yoxsa pasport itirmək az gəlib, bir də pul itirmək olar. Mən itirmədim. Və itirmək niyyətində deyiləm. Çünki hər qazandığım pul, mənim üçün bir qələbədir. O qələbəni heç kim ələmdən ala bilməz. Nə pasport itkisi, nə sürücülük vəsiqəsi, nə də başqa bir şey. Mən qalib gəldim. Və bu gün də qalib gəlirəm. Yoldaşlarım məndən soruşanda ki, “Zaur, nə içmisən belə sevincli?”, mən deyirəm: “həyatı içmişəm”. Onlar gülür. Mən də gülürəm. Amma gülüşümün altında bir həqiqət var: mən pasportumu itirib özümü tapdım. Və bu tapıntı puldan daha dəyərlidir. Bunu da bilin. Yolda qalın, amma heç vaxt itməyin. Sağ olun.