Yesterday, 02:17 PM
Adım Elnara, iyirmi yeddi yaşım var. Sumqayıtda yaşayıram, şəhər poliklinikasında tibb bacısı işləyirəm. Maaşım azdır, düzünü desəm, ayın sonunu zorla çıxarıram. Atam çoxdan vəfat edib, anam isə təqaüddədir. Bir də qardaşım var – Murad. O, üç ildir Almaniyadadır, orda tibb təhsili alır. Onu çox görmək istəyirəm, darıxmışam. Üç ildir ki, üzünü görməmişəm, sadəcə videozənglərlə danışırıq. Hər dəfə zəng edəndə ürəyim parçalanır. Anam da onun üçün darıxır, amma demək istəmir. Elə bilirəm, gecələr yastığına ağlayır.
Keçən ay qardaşımdan xəbər gəldi. Təhsilini bitirib, indi iş axtarır. Dedi ki, yayda bir-iki həftəliyinə vətənə gəlmək istəyir, amma bilet pulları bahadır. Təyyarə biletinə ən azı 600 avro lazım idi. Mən bu pulu haradan tapım? Əlimdəki bütün yığım 200 manat idi. Borc istəmək istəmirdim, bankdan kredit götürmək isə mənim üçün çətin idi. Çarəsiz idim. Gecələr yata bilmir, fikirləşirdim. Allah mənə bir yol göstər, deyə dua edirdim.
Bir gün iş yoldaşım Lalə ilə nahar fasiləsində söhbət edirdik. Mən ona dərdimi danışdım. Lalə bir az qəribə qadındır, deyəsən, subaydır, tək yaşayır, amma həmişə pulu var. Yeni paltarlar alır, gözəl yerlərdə yemək yeyir. Mən təəccüblənirdim, o da eyni maaşı alır axı. O, mənə sirrini açdı. Dedi ki, bəzən onlayn kazinoda oynayır, qazanır. "Sən də cəhd et, Elnara" dedi, "bəlkə şansın gətirdi". Mən əvvəl qorxdum. Günahdır, haramdır, bilmirəm. Amma qardaşımın üzünü görmək istəyi o qorxudan daha güclü idi.
Lalə mənə öz telefonunda hər şeyi göstərdi. Qeydiyyatdan keçdi, balans artırdı. Oynamağı öyrətdi. Ən çox bəyəndiyim oyun "Gates of Olympus" oldu. Çox maraqlı oyundu, yunan tanrıları, Zevs, daşlar, taclar. Mənə nağıl kimi gəldi. O gün işdən çıxandan sonra evə qaçdım. Anam hələ qayıtmamışdı. Telefonumu götürüb qeydiyyatdan keçdim. İlk dəfə 20 manat artırdım balansı. Əlim əsə-əsə oynamağa başladım. Qaydaları tam bilmirdim, sadəcə Lalənin dediklərini təkrarlayırdım. O gün 20 manatı uduzdum. Məyus oldum, amma dayanmadım. Sabahısı gün yenə 20 manat artırdım. Onu da uduzdum. Üçüncü gün 10 manat artırdım, bir az qazandım, 15 manat oldu. Sonra yenə uduzdum. Bir həftə ərzində 100 manat itirdim. Çox pis hiss edirdim özümü. Düşündüm ki, bu iş mənə görə deyil, dayandırım.
Amma qardaşım yenə zəng etdi. Dedi ki, bilet tapıb, qiyməti 650 avrodur. Gözləri dolmuşdu, mən onun səsindən hiss etdim. Dedim, gözlə, mən taparam. Yenə qərara gəldim ki, bir də cəhd edim. Qalmış 100 manatımla nə edə bilərəm ki? Heç nə. Amma bəlkə? Bəlkə şans bu dəfə məndən yana oldu?
Həmin gecə yatmadım. Saat gecə üç idi. Anam yuxuda idi. Mən mətbəxdə oturub çay içirdim. Telefonu əlimə alıb balansı artırdım - 50 manat. Qalan 50 manatı da ehtiyatda saxladım, birdən itirsəm, bir daha cəhd edə bilim deyə. Oynamağa başladım. Qəribə hiss idi. Sanki içimdə bir səs deyirdi: "Bu gecə sənin gecəndir". Ürəyim döyünürdü, amma qorxmurdu. 50 manatı bir neçə dəfə fırlatdım, qazandım, itirdim, yenə qazandım. Bir ara balans 80 manat oldu, sonra 40 manat düşdü. Sonra birdən-birə Zevs peyda oldu, əlində ildırım, mənə gülümsədi. Ekranda xüsusi simvollar düşməyə başladı. Daşlar partlayırdı, əmsallar yüksəlirdi. Rəqəm sürətlə artırdı. 100, 200, 500, 800, 1200 manat... Mən nəfəs almağı unutdum. Barmaqlarım dondu. Ekrana baxıb qalmışdım. 1200 manat! 50 manat qoyub 1200 manat qazanmışdım.
Sevincdən nə edəcəyimi bilmirdim. Qışqırmaq istədim, amma anam oyanar deyə qorxdum. Yastığı üzümə basıb səssizcə ağladım. Həm sevincdən, həm həyəcandan. Əllərim əsirdi, bir türlə sakitləşə bilmirdim. Tez nəfəs aldım, özümü topladım. İndi ən vacib məqam idi - pulu çıxarmaq. Əvvəllər heç pul çıxartmamışdım, necə edəcəyimi bilmirdim. Laləyə yazmaq istədim, gecə idi, yatardı. Özüm öyrənməli idim. Tətbiqdə düymələri gəzməyə başladım. Nəhayət ki, mostbet withdrawal bölməsini tapdım. Orada hər şey yazılmışdı - nə etməli, hansı addımları atmalı. Kart məlumatlarımı daxil etdim, məbləği yazdım. Göndər düyməsini basdım. Ekranda yazı çıxdı: "Sorğunuz qəbul edildi, emal olunur". İndi gözləmək qalırdı. Ürəyim hələ də döyünürdü. Yata bilmədim, səhərə qədər telefona baxdım, pul gəlib-gəlmədiyinə. Səhər tezdən, saat yeddidə, mesaj gəldi: "Kartınıza 1200 manat köçürüldü". İnanmadım. Bank tətbiqini açdım, baxdım. Pul idi. Doğrudan da pul idi.
O gün işə getmədim. Xəstə olduğumu dedim. Əslində isə qaçdım banka, pulu çıxartdım. Sonra valyutadəyişmə məntəqəsinə getdim, avro aldım. 650 avro cibimdə idi. Evə qayıdanda anam məni qapıda qarşıladı. "Nolub, qızım, niyə işə getmədin?" dedi təşvişlə. Mən ona heç nə demədim. Sadəcə qucaqladım, ağladım. Axşam qardaşıma zəng etdim, dedim: "Murad, bilet al, pul hazırdı". O, əvvəl inanmadı. "Haradan tapdın?" dedi. Mən güldüm, "Sən gəl, sonra danışaram" dedim.
İndi düşünürəm, o gecə həqiqətən möcüzə oldu. Mən pulu çıxaranda mostbet withdrawal prosesi çox asan idi, amma ən çətin hissə oyundan sonra dayanmağı bacarmaq idi. Bilirəm ki, bu cür hekayələr hər gün olmur. Bilirəm ki, çox insan uduzur. Amma mən özüm üçün qərar verdim - daha oynamayacam. Oyunu bağladım, tətbiqi sildim. Qardaşım gələndə onu hava limanında qarşılayacağam. Onu görəndə ağlayacağam. Sonra da evdə süfrə açacağıq, anamın xəmir xörəklərindən yeyəcəyik. Və mən heç vaxt deməyəcəyəm ki, bu pulları hardan tapdım. Bəlkə bir gün, çox illər sonra, gülə-gülə danışarıq. Amma indi yox. İndi sadəcə qardaşımın gəlişinə sevinmək istəyirəm.
Həyat maraqlı şeydir. Bəzən ən ümidsiz anında qapını açıb səni gözləyən bir işıq olur. Mənim üçün o işıq həmin gecə yandı. İndi bilirəm ki, şans həqiqətən var. Amma onu düzgün dəyərləndirmək də vacibdir. Mən dəyərləndirdim. Və ən gözəl qərarlarımdan biri də dayanmaq oldu.
Keçən ay qardaşımdan xəbər gəldi. Təhsilini bitirib, indi iş axtarır. Dedi ki, yayda bir-iki həftəliyinə vətənə gəlmək istəyir, amma bilet pulları bahadır. Təyyarə biletinə ən azı 600 avro lazım idi. Mən bu pulu haradan tapım? Əlimdəki bütün yığım 200 manat idi. Borc istəmək istəmirdim, bankdan kredit götürmək isə mənim üçün çətin idi. Çarəsiz idim. Gecələr yata bilmir, fikirləşirdim. Allah mənə bir yol göstər, deyə dua edirdim.
Bir gün iş yoldaşım Lalə ilə nahar fasiləsində söhbət edirdik. Mən ona dərdimi danışdım. Lalə bir az qəribə qadındır, deyəsən, subaydır, tək yaşayır, amma həmişə pulu var. Yeni paltarlar alır, gözəl yerlərdə yemək yeyir. Mən təəccüblənirdim, o da eyni maaşı alır axı. O, mənə sirrini açdı. Dedi ki, bəzən onlayn kazinoda oynayır, qazanır. "Sən də cəhd et, Elnara" dedi, "bəlkə şansın gətirdi". Mən əvvəl qorxdum. Günahdır, haramdır, bilmirəm. Amma qardaşımın üzünü görmək istəyi o qorxudan daha güclü idi.
Lalə mənə öz telefonunda hər şeyi göstərdi. Qeydiyyatdan keçdi, balans artırdı. Oynamağı öyrətdi. Ən çox bəyəndiyim oyun "Gates of Olympus" oldu. Çox maraqlı oyundu, yunan tanrıları, Zevs, daşlar, taclar. Mənə nağıl kimi gəldi. O gün işdən çıxandan sonra evə qaçdım. Anam hələ qayıtmamışdı. Telefonumu götürüb qeydiyyatdan keçdim. İlk dəfə 20 manat artırdım balansı. Əlim əsə-əsə oynamağa başladım. Qaydaları tam bilmirdim, sadəcə Lalənin dediklərini təkrarlayırdım. O gün 20 manatı uduzdum. Məyus oldum, amma dayanmadım. Sabahısı gün yenə 20 manat artırdım. Onu da uduzdum. Üçüncü gün 10 manat artırdım, bir az qazandım, 15 manat oldu. Sonra yenə uduzdum. Bir həftə ərzində 100 manat itirdim. Çox pis hiss edirdim özümü. Düşündüm ki, bu iş mənə görə deyil, dayandırım.
Amma qardaşım yenə zəng etdi. Dedi ki, bilet tapıb, qiyməti 650 avrodur. Gözləri dolmuşdu, mən onun səsindən hiss etdim. Dedim, gözlə, mən taparam. Yenə qərara gəldim ki, bir də cəhd edim. Qalmış 100 manatımla nə edə bilərəm ki? Heç nə. Amma bəlkə? Bəlkə şans bu dəfə məndən yana oldu?
Həmin gecə yatmadım. Saat gecə üç idi. Anam yuxuda idi. Mən mətbəxdə oturub çay içirdim. Telefonu əlimə alıb balansı artırdım - 50 manat. Qalan 50 manatı da ehtiyatda saxladım, birdən itirsəm, bir daha cəhd edə bilim deyə. Oynamağa başladım. Qəribə hiss idi. Sanki içimdə bir səs deyirdi: "Bu gecə sənin gecəndir". Ürəyim döyünürdü, amma qorxmurdu. 50 manatı bir neçə dəfə fırlatdım, qazandım, itirdim, yenə qazandım. Bir ara balans 80 manat oldu, sonra 40 manat düşdü. Sonra birdən-birə Zevs peyda oldu, əlində ildırım, mənə gülümsədi. Ekranda xüsusi simvollar düşməyə başladı. Daşlar partlayırdı, əmsallar yüksəlirdi. Rəqəm sürətlə artırdı. 100, 200, 500, 800, 1200 manat... Mən nəfəs almağı unutdum. Barmaqlarım dondu. Ekrana baxıb qalmışdım. 1200 manat! 50 manat qoyub 1200 manat qazanmışdım.
Sevincdən nə edəcəyimi bilmirdim. Qışqırmaq istədim, amma anam oyanar deyə qorxdum. Yastığı üzümə basıb səssizcə ağladım. Həm sevincdən, həm həyəcandan. Əllərim əsirdi, bir türlə sakitləşə bilmirdim. Tez nəfəs aldım, özümü topladım. İndi ən vacib məqam idi - pulu çıxarmaq. Əvvəllər heç pul çıxartmamışdım, necə edəcəyimi bilmirdim. Laləyə yazmaq istədim, gecə idi, yatardı. Özüm öyrənməli idim. Tətbiqdə düymələri gəzməyə başladım. Nəhayət ki, mostbet withdrawal bölməsini tapdım. Orada hər şey yazılmışdı - nə etməli, hansı addımları atmalı. Kart məlumatlarımı daxil etdim, məbləği yazdım. Göndər düyməsini basdım. Ekranda yazı çıxdı: "Sorğunuz qəbul edildi, emal olunur". İndi gözləmək qalırdı. Ürəyim hələ də döyünürdü. Yata bilmədim, səhərə qədər telefona baxdım, pul gəlib-gəlmədiyinə. Səhər tezdən, saat yeddidə, mesaj gəldi: "Kartınıza 1200 manat köçürüldü". İnanmadım. Bank tətbiqini açdım, baxdım. Pul idi. Doğrudan da pul idi.
O gün işə getmədim. Xəstə olduğumu dedim. Əslində isə qaçdım banka, pulu çıxartdım. Sonra valyutadəyişmə məntəqəsinə getdim, avro aldım. 650 avro cibimdə idi. Evə qayıdanda anam məni qapıda qarşıladı. "Nolub, qızım, niyə işə getmədin?" dedi təşvişlə. Mən ona heç nə demədim. Sadəcə qucaqladım, ağladım. Axşam qardaşıma zəng etdim, dedim: "Murad, bilet al, pul hazırdı". O, əvvəl inanmadı. "Haradan tapdın?" dedi. Mən güldüm, "Sən gəl, sonra danışaram" dedim.
İndi düşünürəm, o gecə həqiqətən möcüzə oldu. Mən pulu çıxaranda mostbet withdrawal prosesi çox asan idi, amma ən çətin hissə oyundan sonra dayanmağı bacarmaq idi. Bilirəm ki, bu cür hekayələr hər gün olmur. Bilirəm ki, çox insan uduzur. Amma mən özüm üçün qərar verdim - daha oynamayacam. Oyunu bağladım, tətbiqi sildim. Qardaşım gələndə onu hava limanında qarşılayacağam. Onu görəndə ağlayacağam. Sonra da evdə süfrə açacağıq, anamın xəmir xörəklərindən yeyəcəyik. Və mən heç vaxt deməyəcəyəm ki, bu pulları hardan tapdım. Bəlkə bir gün, çox illər sonra, gülə-gülə danışarıq. Amma indi yox. İndi sadəcə qardaşımın gəlişinə sevinmək istəyirəm.
Həyat maraqlı şeydir. Bəzən ən ümidsiz anında qapını açıb səni gözləyən bir işıq olur. Mənim üçün o işıq həmin gecə yandı. İndi bilirəm ki, şans həqiqətən var. Amma onu düzgün dəyərləndirmək də vacibdir. Mən dəyərləndirdim. Və ən gözəl qərarlarımdan biri də dayanmaq oldu.