Today, 07:44 AM
Adım Nərgizdir, 41 yaşım var, Gəncədə orta məktəbdə biologiya müəlliməsi işləyirəm. Günlərim dərs cədvəli, şagirdlərin sualları və evə qayıdanda hazırladığım çay süfrəsi arasında keçir, axşamlar isə adətən kitab oxumaqla bitir. Amma keçən ilin sentyabrında elə bir axşam oldu ki, həyatımın ən sakit guşəsində gözləmədiyim bir qapı açıldı. O gün məktəbdə yeni dərs ilinin ilk həftəsi idi, səsim tamam batmışdı, ayaqlarım isə elə ağrıyırdı ki, divana uzananda yerimdən qalxmaq istəmirdim. Çöldə payızın ilk sərin küləyi əsirdi, pəncərədən içəri düşən işıq isə otağı yumşaq bir narıncı rəngə boyamışdı. Həmin an sadəcə heç nə düşünmədən bir neçə dəqiqəlik diqqətimi yayındırmaq istəyirdim — nə kitab oxumağa gücüm var idi, nə də televizora baxmağa həvəsim.
Qonaq otağındakı köhnə divanda uzanmışdım, telefonum əlimdə idi və barmaqlarım öz-özünə ekranda gəzirdi. Elə bil beynim məndən ayrı hərəkət edirdi, çünki adətən heç vaxt belə şeylərə maraq göstərməzdim. Amma o axşam nəyəsə qapılmaq ehtiyacı içimdə elə güclü idi ki, sanki bütün yayın yorğunluğu bir anda üzə çıxmışdı. Elə həmin an ağlıma gəldi ki, niyə də bir dəfə də olsun öz şansımı sınamayım? Tələbəlik illərində dostlarla zarafatla deyərdik ki, "həyatda heç olmasa bir dəfə şansını sınamayan adam özünü tam tanımır" — indi isə o zarafat mənə elə real görünürdü ki, gülməli idi.
Telefonumda tətbiq axtararkən bir neçə fərqli variant gördüm, amma çoxu ya çox mürəkkəb görünürdü, ya da yükləmə prosesi məni qorxudurdu. Texnologiya ilə aram o qədər də isti deyil, ona görə də hər addımda ehtiyatlı olmağa çalışırdım. Nəhayət, mostbet apk download apkpure vasitəsilə proqramı tapdım — proses o qədər sadə oldu ki, hətta özümə də təəccübləndim. Yükləmə bitəndə telefonumda yeni bir ikon peyda oldu və mən o ikona elə baxdım ki, sanki qarşımda açılmayan bir qapı dayanmışdı. Barmağımı ekrana toxunduranda ürəyim sürətlə döyünməyə başladı, halbuki hələ heç nə etməmişdim.
Proqram açılanda məni rəngarəng oyunlar, canlı yayımlar və saysız-hesabsız seçimlər qarşıladı. Bir müddət sadəcə ekrana baxdım, heç nəyə toxunmadım. O an özümü elə hiss edirdim ki, sanki böyük bir şəhərin mərkəzində dayanmışam və hara getməyimi bilmirəm. Sonra qərar verdim ki, əvvəlcə kiçik məbləğlərlə başlayım, çünki itirməkdən qorxurdum və özümə olan güvənim də o qədər güclü deyildi. İlk oyunu seçəndə əllərim titrəyirdi, ürəyim isə elə döyünürdü ki, sanki sinif qarşısında ilk dəfə dərs deyirdim. Nəticəni gözləyərkən telefonu əlimdən qoymaq istəmirdim, sanki ekrandan gözümü çəksəm, hər şey yox olacaqdı. Və birdən — kiçik bir məbləğ qazandım. Böyük deyildi, amma o an hiss etdiyim sevinc sözün əsl mənasında əvəzsiz idi.
O gecə yatanda beynimdə hələ də ekrandakı rəqəmlər fırlanırdı. Səhər oyananda özümə söz verdim ki, bu, sadəcə bir axşamlıq əyləncə olacaq, heç bir ciddi mərc etməyəcəyəm və işimi heç vaxt unutmayacağam. Amma həqiqətən də elə oldu — bir neçə gün ərzində bu kiçik əyləncə mənim axşam ritmimin bir hissəsinə çevrildi, amma heç vaxt dərslərimə, şagirdlərimə və ailəmə mane olmadı. Çünki mən tez başa düşdüm ki, burada əsas şey nəticə deyil, prosesin özüdür — o kiçik həyəcan, gözləmə anı, ekranda rəqəmlərin dəyişməsini izləmək hissi. Bəzən uduzurdum, bəzən qazanırdım, amma hər dəfə özümə xatırladırdım ki, bu, sadəcə bir oyun olmalıdır, həyatın mərkəzi deyil.
Bir axşam, adi günlərdən fərqli olaraq, cəsarət edib daha böyük bir məbləğ qoymağa qərar verdim. Qərarı verəndə əllərim titrəyirdi və içimdə elə bir həyəcan var idi ki, sanki imtahan nəticəsini gözləyirdim. Nəticəni gözləyərkən otaqda gəzindim, pəncərədən çölə baxdım, sonra yenidən telefonuma qayıtdım. Və birdən — qazandım. Böyük məbləğ deyildi, amma hiss etdiyim sevinc məni elə coşdurdu ki, o gecə yata bilmədim. Səhər məktəbə gedəndə hələ də gülümsəyirdim, şagirdlərim soruşdular ki, "müəllimə, niyə bu qədər şadsınız?", mən isə sadəcə dedim ki, "bu gün gözəl bir gündür". O an mənə elə gəldi ki, illərdir ilk dəfə özümə kiçik bir bayram etmişəm.
Bu hadisədən sonra bir neçə həftə ərzində mostbet platformasında keçirdiyim vaxt mənim üçün adi bir vərdişə çevrildi, amma bu vərdiş heç vaxt işimi və ailəmi unutdurmaq səviyyəsinə çatmadı. Dostlarımla söhbətlərdə belə, bu mövzunu açanda deyirdim ki, ən əsası odur ki, sən öz həddini biləsən və heç vaxt itirdiyini geri qazanmaq həvəsinə qapılmayasan. Mənim üçün bu qızıl qayda oldu və o qaydaya əməl etdiyim müddətdə heç vaxt peşmançılıq hissi yaşamadım. Bəzən şagirdlərimə də dərs deyəndə deyirəm ki, həyatda hər şeydə tarazlıq vacibdir — hətta əyləncədə belə.
Bir gün iş yoldaşım Sevinc məndən soruşdu ki, "sən niyə bu qədər sakit və pozitiv görünürsən, sanki içində bir sirr var?". Gülümsəyib dedim ki, sirr deyil, sadəcə həyatda kiçik bir rəng qatmağı öyrənmişəm. O axşam evə qayıdanda yenidən telefonumu açdım və mostbet apk download apkpure vasitəsilə proqramı yenilədim, çünki artıq bu kiçik əyləncə mənim gündəlik ritmimin bir hissəsinə çevrilmişdi. Amma bu dəfə məqsədim qazanmaq deyildi — sadəcə günün yorğunluğunu bir neçə dəqiqəlik həyəcanla əvəz etmək istəyirdim. Və elə də oldu. Kiçik bir məbləğ qoydum, uduzdum, güldüm və telefonu kənara qoydum. Bu qədər sadə idi.
İndi geriyə baxanda düşünürəm ki, həmin sentyabr axşamı mənim üçün sadəcə bir oyun axşamı deyildi. O, mənə öyrətdi ki, həyatda bəzən kiçik, gözlənilməz addımlar insana böyük sevinc gətirə bilər. Əsas odur ki, sən nəyə qapıldığını biləsən və hər şeydən əvvəl özünü idarə edə biləsən. Mənim üçün bu təcrübə qazanmaqdan çox, özümü tanımaq və gündəlik stressdən qısa da olsa uzaqlaşmaq yolunda bir vasitə oldu. İndi hər dəfə telefonumu açanda o kiçik həyəcanı xatırlayıram və gülümsəyirəm — çünki bəzən insana sadəcə bir axşamlıq şans kifayət edir ki, sabahkı günə daha pozitiv baxsın.
Qonaq otağındakı köhnə divanda uzanmışdım, telefonum əlimdə idi və barmaqlarım öz-özünə ekranda gəzirdi. Elə bil beynim məndən ayrı hərəkət edirdi, çünki adətən heç vaxt belə şeylərə maraq göstərməzdim. Amma o axşam nəyəsə qapılmaq ehtiyacı içimdə elə güclü idi ki, sanki bütün yayın yorğunluğu bir anda üzə çıxmışdı. Elə həmin an ağlıma gəldi ki, niyə də bir dəfə də olsun öz şansımı sınamayım? Tələbəlik illərində dostlarla zarafatla deyərdik ki, "həyatda heç olmasa bir dəfə şansını sınamayan adam özünü tam tanımır" — indi isə o zarafat mənə elə real görünürdü ki, gülməli idi.
Telefonumda tətbiq axtararkən bir neçə fərqli variant gördüm, amma çoxu ya çox mürəkkəb görünürdü, ya da yükləmə prosesi məni qorxudurdu. Texnologiya ilə aram o qədər də isti deyil, ona görə də hər addımda ehtiyatlı olmağa çalışırdım. Nəhayət, mostbet apk download apkpure vasitəsilə proqramı tapdım — proses o qədər sadə oldu ki, hətta özümə də təəccübləndim. Yükləmə bitəndə telefonumda yeni bir ikon peyda oldu və mən o ikona elə baxdım ki, sanki qarşımda açılmayan bir qapı dayanmışdı. Barmağımı ekrana toxunduranda ürəyim sürətlə döyünməyə başladı, halbuki hələ heç nə etməmişdim.
Proqram açılanda məni rəngarəng oyunlar, canlı yayımlar və saysız-hesabsız seçimlər qarşıladı. Bir müddət sadəcə ekrana baxdım, heç nəyə toxunmadım. O an özümü elə hiss edirdim ki, sanki böyük bir şəhərin mərkəzində dayanmışam və hara getməyimi bilmirəm. Sonra qərar verdim ki, əvvəlcə kiçik məbləğlərlə başlayım, çünki itirməkdən qorxurdum və özümə olan güvənim də o qədər güclü deyildi. İlk oyunu seçəndə əllərim titrəyirdi, ürəyim isə elə döyünürdü ki, sanki sinif qarşısında ilk dəfə dərs deyirdim. Nəticəni gözləyərkən telefonu əlimdən qoymaq istəmirdim, sanki ekrandan gözümü çəksəm, hər şey yox olacaqdı. Və birdən — kiçik bir məbləğ qazandım. Böyük deyildi, amma o an hiss etdiyim sevinc sözün əsl mənasında əvəzsiz idi.
O gecə yatanda beynimdə hələ də ekrandakı rəqəmlər fırlanırdı. Səhər oyananda özümə söz verdim ki, bu, sadəcə bir axşamlıq əyləncə olacaq, heç bir ciddi mərc etməyəcəyəm və işimi heç vaxt unutmayacağam. Amma həqiqətən də elə oldu — bir neçə gün ərzində bu kiçik əyləncə mənim axşam ritmimin bir hissəsinə çevrildi, amma heç vaxt dərslərimə, şagirdlərimə və ailəmə mane olmadı. Çünki mən tez başa düşdüm ki, burada əsas şey nəticə deyil, prosesin özüdür — o kiçik həyəcan, gözləmə anı, ekranda rəqəmlərin dəyişməsini izləmək hissi. Bəzən uduzurdum, bəzən qazanırdım, amma hər dəfə özümə xatırladırdım ki, bu, sadəcə bir oyun olmalıdır, həyatın mərkəzi deyil.
Bir axşam, adi günlərdən fərqli olaraq, cəsarət edib daha böyük bir məbləğ qoymağa qərar verdim. Qərarı verəndə əllərim titrəyirdi və içimdə elə bir həyəcan var idi ki, sanki imtahan nəticəsini gözləyirdim. Nəticəni gözləyərkən otaqda gəzindim, pəncərədən çölə baxdım, sonra yenidən telefonuma qayıtdım. Və birdən — qazandım. Böyük məbləğ deyildi, amma hiss etdiyim sevinc məni elə coşdurdu ki, o gecə yata bilmədim. Səhər məktəbə gedəndə hələ də gülümsəyirdim, şagirdlərim soruşdular ki, "müəllimə, niyə bu qədər şadsınız?", mən isə sadəcə dedim ki, "bu gün gözəl bir gündür". O an mənə elə gəldi ki, illərdir ilk dəfə özümə kiçik bir bayram etmişəm.
Bu hadisədən sonra bir neçə həftə ərzində mostbet platformasında keçirdiyim vaxt mənim üçün adi bir vərdişə çevrildi, amma bu vərdiş heç vaxt işimi və ailəmi unutdurmaq səviyyəsinə çatmadı. Dostlarımla söhbətlərdə belə, bu mövzunu açanda deyirdim ki, ən əsası odur ki, sən öz həddini biləsən və heç vaxt itirdiyini geri qazanmaq həvəsinə qapılmayasan. Mənim üçün bu qızıl qayda oldu və o qaydaya əməl etdiyim müddətdə heç vaxt peşmançılıq hissi yaşamadım. Bəzən şagirdlərimə də dərs deyəndə deyirəm ki, həyatda hər şeydə tarazlıq vacibdir — hətta əyləncədə belə.
Bir gün iş yoldaşım Sevinc məndən soruşdu ki, "sən niyə bu qədər sakit və pozitiv görünürsən, sanki içində bir sirr var?". Gülümsəyib dedim ki, sirr deyil, sadəcə həyatda kiçik bir rəng qatmağı öyrənmişəm. O axşam evə qayıdanda yenidən telefonumu açdım və mostbet apk download apkpure vasitəsilə proqramı yenilədim, çünki artıq bu kiçik əyləncə mənim gündəlik ritmimin bir hissəsinə çevrilmişdi. Amma bu dəfə məqsədim qazanmaq deyildi — sadəcə günün yorğunluğunu bir neçə dəqiqəlik həyəcanla əvəz etmək istəyirdim. Və elə də oldu. Kiçik bir məbləğ qoydum, uduzdum, güldüm və telefonu kənara qoydum. Bu qədər sadə idi.
İndi geriyə baxanda düşünürəm ki, həmin sentyabr axşamı mənim üçün sadəcə bir oyun axşamı deyildi. O, mənə öyrətdi ki, həyatda bəzən kiçik, gözlənilməz addımlar insana böyük sevinc gətirə bilər. Əsas odur ki, sən nəyə qapıldığını biləsən və hər şeydən əvvəl özünü idarə edə biləsən. Mənim üçün bu təcrübə qazanmaqdan çox, özümü tanımaq və gündəlik stressdən qısa da olsa uzaqlaşmaq yolunda bir vasitə oldu. İndi hər dəfə telefonumu açanda o kiçik həyəcanı xatırlayıram və gülümsəyirəm — çünki bəzən insana sadəcə bir axşamlıq şans kifayət edir ki, sabahkı günə daha pozitiv baxsın.